kąpiel niemowlęcia

W pierwszym okresie życia dziecka kąpiel codzienna nie jest konieczna. Dopóki nie zacznie chodzić na czworakach i brudzić się na wszystkie możliwe sposoby. Wystarczy dokładnie obmywać dziecko miejscowo w czasie zmiany pieluchy i po karmieniu, a kąpiel trzy razy w tygodniu zupełnie wystarczy. Kąpiele rzadsze mogą być mile widziane zwłaszcza w pierwszych tygodniach, kiedy często i kąpiący, i kąpany nie przepadają za tym punktem programu. Codzienne przecieranie gąbką najbardziej narażonych na zabrudzenie miejsc, jak twarz, szyja, rączki i pupa, zaoszczędzi stresu niemowlęciu, które nie znosi kąpieli.

Każda pora dnia jest dobra na kąpiel, choć wieczór wydaje się najodpowiedniejszy, gdyż wykąpane dziecko łatwiej zapada w sen. Unikaj kąpania tuż przed jedzeniem lub zaraz po, ponieważ wstrząsanie dzieckiem, które ma pełny brzuszek, może skończyć się ulaniem pokarmu, a z kolei głodne dziecko może być niespokojne.

Przede wszystkim przygotuj się. Miej wszystko pod ręką: ręcznik, mydło, waciki i spirytus,miseczka lub wanienka z ciepłą wodą około 22 stopni C, ubranka, pieluszka, krem do pupy.
Kąp malucha zawsze o tej samej porze dnia, najwygodniej na wieczór. Jeśli rytuał będzie się odbywał o stałej porze, to zapewni maluszkowi poczucie bezpieczeństwa i nauczy, że kąpiel to wstęp do spania. Przy kąpieli noworodka przydadzą się2 osoby. Warto, żeby to tata był głównym myjącym. Duże, mocne ręce ojca dają maluszkom poczucie bezpieczeństwa.
W pomieszczeniu, w którym będziecie kąpać dziecko, powinno być bardzo ciepło (ok.24-25 stopni C), ponieważ trzęsący się z zimna malec z pewnością będzie niezadowolony i nie polubi kąpieli. Temperatura wody powinna mieć około 37 stopni. Wanienkę ustaw obok miejsca do wycierania i ubierania malca- zmiana pomieszczeń i temperatury po kąpieli może spowodować przeziębienie malucha. Szybkie i sprawne ubieranie rozgrzanego kąpielą malucha to połowa sukcesu do polubienia przez niego kąpieli.
Kiedy wszystko jest już gotowe i maluch również...

• ostrożnie podłóż pod główkę i kark golaska jedną swoją dłoń, a drugą- pod jego pupę i przenieś smyka do wanienki,
• gdy malec będzie już leżał w wodzie, wyjmij delikatnie rękę spod jego pupy. To będzie wolna dłoń, którą możesz swobodnie myj dziecko. Wody nie powinno być więcej, niż pod kikut pępuszka.
• namydlaj dłoń i kolejno myj dziecku główkę, rączki i nóżki, brzuszek a na końcu- pupę.

W tych chwilach naprawdę jest dobrze, gdy jest was dwoje. Wygodniej, szybciej a poza tym co za emocję!

Umytego malucha i opłukanego wyjmujesz na przewijak od razu otulasz miękkim ręcznikiem z kapturkiem, który chroni główkę przed wyziębieniem. Nigdy nie trzemy delikatnego naskórka malca, tylko go delikatnie oklepujemy. Osusz wszystkie fałdki, aby wilgoć nie spowodowała żadnych podrażnień skóry. Następnie spokojnie przejdź do zabiegów pielęgnacyjnych:

• jałowym gazikiem, zmoczonym w przegotowanej wodzie przetrzyj oczy malca, od zewnętrznego kącika w kierunku noska, każde oko oddzielnym gazikiem,
• kikut pępuszka przetrzyj dokładnie spirytusem lub gazikami. Odginaj go, żeby dotrzeć do wszystkich zakamarków(to nie boli maluszka),
• pupę smyka posmaruj kremem albo maścią przeciw odparzeniom. Nałóż cienką warstwę preparatu- gruba zatyka pory pieluchy, sprawia, że ta słabiej chłonie wilgoć i naraża skórę na podrażnienia,
• jeżeli skóra noworodka jest sucha i szorstka, posmaruj ją oliwką lub mleczkiem do ciała dla niemowląt,
• przez pierwsze 2 tygodnie nakładaj maluchowi po każdej kąpieli cienką bawełnianą czapeczkę.

Choroby i niepokoje 1. roku życia dziecka

Najważniejszymi objawami, że dzieje się coś złego są:

• przedłużająca się niechęć do jedzenia (maluch zupełnie nie chce jeść),
• drgawki,
• brak spontanicznych ruchów- ruchy jedynie w odpowiedzi na jakiś bodziec, bp. dotknięcie,
• szybki oddech- 60 razy na minutę lub więcej,
• pogłębiony, świszczący oddech (dziecko normalnie oddycha bezgłośnie).
• temperatura  ciała powyżej 37,5
• temperatura ciała poniżej 35,5.

Powinna być wyczulona na to, czy twoje dziecko chce jeść, czy nie, czy porusza się samo, czy tylko wtedy, gdy ktoś je dotyka. Obserwacje są proste, ale również niezwykle ważne. Jeśli któryś z objawów zaobserwujesz, natychmiast skontaktuj się z lekarzem i skonsultuj.

Do innych spraw można zaliczyć kolkę niemowlęcia, gorączkę, rumień pieluszkowy , biegunkę.

Kolka niemowlęca.
Kolka niemowlęca to według ścisłej najnowszej definicji, napady rozdrażnienia, grymaszenia lub płaczu, które rozpoczynają się  i kończą bez uchwytnej przyczyny, najczęściej między 17.00 a 24.00.takie napady trwają łącznie około 3 godzin na dobę i występują przez około 3 dni w tygodniu. Jest związana z pierwszymi miesiącami życia i choć niegroźna, potrafi dać się we znaki. Maluch jest niespokojny, krzyczy, pręży się, czerwienieje na buzi- wyraźnie daje znaki, że coś go boli. Zgina nóżki, ma twardy brzuszek. lamentuje tak codziennie przez godzinę i długo nie może się uspokoić.
Przyczyn jest wiele, większość bardziej domniemanych niż udowodnionych (dieta matki, alergia, nietolerancja laktozy, nadmiar gazów i połykanego powietrza, nadmiar wrażeń). Sposobów na kolkę wymyślono setki lecz tylko nieliczne mają udowodnione naukowo podstawy. Próbować można naparów z kopru włoskiego, zmniejszenie ilości bodźców, dbanie o odbicie, regularny tryb życia dziecka.  Cierpiącemu maluchowi na pewno pomoże masaż brzuszka ciepłymi dłońmi, ogrzanie go, np. świeżo wyprasowaną pieluszką lub "suszenie" letnim powietrzem z suszarki. Warto też wziąć dziecko na ręce, brzuszkiem do dołu, lub położyć w takiej pozycji (ułatwia ona oddawanie gazów). Mama dziecka może pić wieczorem herbatkę antykolkową, która przenika do mleka, lub podawać maluchowi kropelki albo specjalne herbatki przeciw kolce. Staraj się być przy maluchu w takich sytuacjach. Przemawiaj do niego serdecznie, mocno przytulaj je do siebie i pospaceruj z nim po mieszkaniu jednocześnie oklepując plecki, albo połóż je na brzuszku na sobie lub postaraj się masować mu brzuszek, gdy leży w swoim łóżeczku.

Pielęgnacja małego noska.
W wąskich przewodach nosowych niemowlęcia często zbiera się i zasycha wydzielina powodująca nieprzyjemne furkotanie, sapkę, czasem trudności w karmieniu. Najbezpieczniejszym i najlepszym sposobem postępowania jest nawilżanie powietrza, nie przegrzewanie niemowlęcia, wietrzenie pomieszczenia oraz częste zakraplanie soli fizjologicznej lub dostępnej na rynku wody morskiej w sprayu lub jednorazowych ampułkach. Rozrzedzoną solą wydzielinę najlepiej jest po pewnym czasie odsysać specjalnymi aspiratorami. Są to całkowicie bezpieczne urządzenia, które pozwalają w sposób efektywny pozbyć się zalegającej wydzieliny u niemowląt i małych dzieci. Większość stosowanych dotychczas gruszek jest nie tylko nieefektywne le często powoduje dodatkowe podrażnienie delikatnej śluzówki nosa i nasila już istniejącą sapkę

Gorączka
Temperatura ciała zdrowego człowieka waha się zazwyczaj między 36,5 a 37,5. Dopiero powyżej tej granicy możemy mówić o gorączce. Trzeba pamięta, że temperatura zależy od miejsca, w którym ją mierzymy (niższa pod pachą niż w pupie) i od pory dnia (najwyższa jest o szóstej po południu, najniższa o czwartej nad ranem).
Dzieci mogą reagować gorączką m.in. na przegrzanie, wysiłek, stres, ząbkowanie jednak głównym powodem gorączki są infekcjewisrusowe albo bakteryjne. Wzrost temperatury świadczy wówczas o tym, że organizm walczy z chorobą.
Gorączka trzydniowa. Pojawia się wysoka temperatura, nawet do 40 stopni C.. Nie towarzyszą jej inne dolegliwości. Po trzech dniach gorączka spada, a an skórze dziecka widoczna jest czerwona wysypka, która znika po 48 godzinach. Te symptomy wskazują na infekcję wirusową, atakującą niemowlęta. Zwykle nie niesie ona ze sobą żadnych powikłań. W razie nagle wysokiej gorączki podaj malcowi paracetamol w czopku. Podawaj mu jak najwięcej płynów. Łagodnie przeciw gorączkowo działają herbatki z lipy, czarnego bzu, malin. Przykładaj na czoło i kark malucha zimne okłady. Wykąp malucha w wodzie o 2 stopnie chłodniejszej od jego temperatury, zawsze jednak po uprzednim zastosowaniu leku przeciw gorączkowego.

Rumień pieluszkowy.
Skóra noworodka i niemowlęcia jest bardzo delikatna a nawet prawidłowe stolce często kwaśne i drażniące, dlatego w okolicach odbytu bardzo łatwo dochodzi do jej podrażnienia zaczerwienienia określanego mianem rumienia pieluszkowego. Czasem bywa os spowodowany tym, że niemowlę nie toleruje określonego rodzaju pieluch. Najlepszym sposobem leczenia jest częstr\sze przewijanie, tzw. wietrzenie pośladków, czyli przesuszanie skóry pośladków bez wkładania pieluszek oraz stosowanie dostępnych w aptekach w szerokiej gamie kremów ochronnych i leczniczych. Wcale nierzadko na skutek wszechobecności w naszym otoczeniu i przewodzie pokarmowym pleśniawek rumień pieluszkowy ulega nadkażeniu. Objawem jest charakterystycznym jest pojawienie się wokół rumienia okrągłych, łuszczących się plamek. W takiej sytuacji koniecznie trzeba się skonsultować z lekarzem.

Biegunka.
Jest to stan, w którym niemowlę karmione sztucznie oddaje 3 lub więcej wolnych stolców w ciągu 24 godzin lub jeden stolec, ale zawierający krew lub ropę. Niewolę karmione naturalnie mogą oddawać kilka a nawet kilkanaście stolców na dobę. U tych dzieci o biegunce mówimy dopiero wtedy, kiedy nagle  zwiększa się częstotliwość oddawania stolców lub wyraźnie zmienia się ich charakter..
W domowym leczeniu ostrej biegunki obowiązują trzy podstawowe zasady:

1. Należy podawać płyny w większej niż zwykle ilości, tak aby zapobiec odwodnieniu.
2. Po chwilowej przerwie na wyłączne nawadnianie, powinno się stosować takie samo jedzenie, jak przed wystąpieniem biegunki.
3. Powinno się bacznie obserwować dziecko, czy nie pojawiły się objawy odwodnienia.

Należy bezwzględnie konsultować się z lekarzem, gdy stwierdzi się:

• suchy język,
• zapadnięte gałki oczne i/lub ciemię przednie,
• płacz bez łez,
• rzadkie i skąpe oddawanie moczu,
• chrypkę, aż do bezgłosu,
• liczne, wolne, tryskające stolce,
• intensywne wymioty,
• wysoką gorączkę,
• niechęć do jedzenia i picia,
• stolce z krwią,
• brak poprawy.

Krzyk noworodka.
Noworodek krzyczy bez łez, ponieważ nie umie jeszcze płakać. Musisz starać się rozpoznawać przyczyny, dla których twoje dziecko krzyczy-czy też przywołuje. krzycząc chce ci powiedzieć, że jest głodne, że boli go brzuszek, że ma mokro lub zimno, że jest mu niewygodnie, albo wreszcie, że tęskni do ciebie, że chce abyś go przytuliła i ukołysała. W miarę upływu czasu zobaczysz, że krzyki są różne. Wsłuchaj się uważnie i podejdź jak najprędzej.
pamiętaj, nigdy nie zostawiaj bez pomocy twojego krzyczącego noworodka. podejdź, przytul, pogłaszcz, ukołysz, przemów pieszczotliwie. W ten sposób upewniasz swoje dziecko, że nie jest osamotnione, że zawsze może liczyć na ciebie, że chcesz i możesz mu pomóc.
twoja serdeczna i bezpośrednia odpowiedź na wzywanie pomocy przez dziecko jest fundamentem miłości, którą je darzysz. Wypływa ona z instynktu macierzyńskiego. Nie pozwól go w sobie stłumić.
nie ulegaj opiniom i radom w rodzaju: niech pokrzyczy, wyrobi sobie płuca. jeżeli będziesz stosować takie rady, sama będziesz uczuć dziecko, że nie może na ciebie liczyć.. To prawda, po jakimś czasie krzyków uspokoi się, ale też zamknie się w sobie, dasz mu lekcję egoizmu, nauczysz braku ufności. jeżeli ty, istota najbliższa mu nie pomagasz, to na kogo może liczyć?



To są tylko niektóre sprawy które wniosą niepokój do waszego życia. Ale jednocześnie najczęstsze.

wszystko o karmieniu piersią

Do porodu dziecko odżywiało się twoją krwią. W krwi dostarczane były wszystkie potrzebne składniki odżywcze, poprzez pępowinę i łożysko.  Od momentu przecięcia pępowiny dziecko samo musi podjąć trudy oddychania, ssania, trawienia i przyswajania tego pożywienia, które mu podasz.
Bardzo ważny aspekt karmienia naturalnego matki i karmionego dziecka. Dochodzi do tego również wzrokowa więź- oczy dziecka często wpatrują się w oczy matki.Jest to bardzo ważny element w rozwoju psycho-emocjonalnym dziecka..
W niepowodzeniach karmienia piersią wiele winy ponosi zapewne propaganda emancypacji kobiet, brak pomocy ze strony lekarzy, pielęgniarek i nieprzygotowanie do roli matek
Mimo upodobnienia  mleka sztucznego do mleka matki, niestety nigdy nie będzie ono idealne i nie zastąi tego naturalnego. Główną zaletą mleka kobiety jest skład  i właściwości odpornościowe w postaci gotowych przeciwciał, komórek immunologicznie kompetentnych, czy innych biologicznie aktywnych, takich jak:hormony, czyniki wzrostu czy laktoferyna. Zawarte w mleku kobiecym elementy obrony immunologicznej odpowiadają za większą odporność dzieci karmionych naturalnie. Dzieci te albo nie chorują w czasie laktacji, albo ich choroby mają łagodniejszy przebieg. Najważniejszy jest pierwszy pokarm, tzw. siara (gęsty, żółty o konsystencji śmietany) zawiera niezwykle dużo ciał odpornościowych. Zawarte w pokarmie czynniki wzrostu wpływają na prawidłowe procesy dojrzewania układu nerwowego, siatkówki oka, przewodu pokarmowego i skóry. Zawartość soli mineralnych jest bardzo niska, dzięki czemu nie grozi dziecku nadmierne obciążenie niedojrzałych jeszcze nerek. przy karmieniu zwykłym, niemodyfikowanym mlekiem krowim, które zawiera trzykrotnie większą ilość składników mineralnych, dojść może, z tych właśnie powodów, do ciężkiej choroby, a nawet śmierci dziecka.
Wcześniej pisałam, że każda kobieta powinna sama zdecydować, czy będzie karmić naturalnie. Ale nie znaczy, że uważam że mleko modyfikowane jest lepsze. Wiele badań potwierdziło, że najlepsze jest karmienie piersią, że względu na skład mleka naturalnego, które wspomaga rozwój malucha.

Technika karmienia piersią.
Wybierz pozycję siedzącą lub leżącą, taką, żeby było ci wygodnie. Głowę ułóż wygodnie na poduszce. głowę dziecka w swoim zgięciu łokciowym, a tułów na przedramieniu, albo weź jego główkę jak piłkę w soją dłoń. dłonią drugie ręki ujmij pierś- najpierw delikatnie  przybliż brodawkę do ust dziecka, kilkakrotnie pogłaszcz brodawką jego wargi. Odruchowo otworzy ono szeroko buzię, wtedy włóż w nią brodawkę wraz z otoczką, dość głęboko. Nie bój się,nie udusisz go w ten sposób, a wprost przeciwnie, stworzysz  dobre warunki do efektywnego ssania. Za pierwszym razem może się nie udać, ale próbuj do skutku.  W czasie karmienia główka maluszka powinna znajdować się na wysokości twojej piersi. Wargi maleństwa powinny być wywinięte, a czubek nosa i bródka mają dotykać piersi. Pamiętaj, że jeśli dziecko chwyci tylko samą brodawkę, zaciskając ją, nie tylko sprawi ci duży ból, ale może również ją uszkodzić, wywołać krwawienie, co bardzo utrudnia dalsze karmienie. Nieumiejętne, zbyt płytkie podawanie piersi, zwłaszcza silnemu, żarłocznemu dziecku, szybko doprowadza do uszkodzenia brodawki, gorszego opróżniania piersi i obaw matki przez doznaniem bólu przy następnym karmieniu. Pęknięcia naskórka brodawek goją się bardzo szybko, pod warunkiem osuszania i wietrzenia. Można je posmarować przed wysuszeniem pokarmem, który, ma właściwości bakteriostatyczne. prawidłowe podawanie maluchowi piersi ssanie lepiej opróżnia zatoki mleczne, do których spływa mleko z kanalików gruczołów mlecznych.
Dobrze ssące niemowlę potrafi w ciągu kilku minut wyssać duże ilości pokarmu. Często słychać, jak głośno i szybko przełyka. 5-10 minut wystarcza na karmienie. Poza tym to czuć. Przed karmieniem pierś jest twarda i nabrzmiała, a podczas karmienia pierś mięknie. W dalszych, później wysysanych porcjach mleko zawiera aż czterokrotnie więcej tłuszczu- dlatego dobrze jest , jeśli starasz się, by dziecko opróżniło pierś do końca i dopiero wtedy, gdy nadal sprawia wrażenie głodnego, możesz mu podać drugą pierś, żeby jeszcze trochę dopiło.
karm malca na zmianę z obydwu piersi.  Żeby wyjąć pierś z buzi dziecka, delikatnie naciśnij ją tam, gdzie styka się  z kącikiem jego ust. jeśli nie chce jeść z drugiej piersi, nie zmuszaj go. Wystarczy, że od niej zaczniesz kolejne karmienie.
jeśli masz bardzo obrzmiałe i twarde piersi dobrze jest odciągną trochę mleka, wtedy łatwiej niemowlęciu będzie złapać prawidłowo pierś. Tak samo rób w sytuacji gdy po prostu "zalewasz się pokarmem", aby dziecko nie zakrztusiło się nadmiarem, gdy nie potrafi dostatecznie szybko go przełknąć. Odciągaj pokarm również gdy dziecko nie opróżnia piersi do końca. Zalegający pokarm to jest właśnie przyczyna uczucia obrzmienia, bólu piersi, a w bardziej zaawansowanych stanach- jej zaczerwienienia, tworzenia guzów i wzrostu ciepłoty zarówno piersi jak i ogólnej.

Ściągnięty pokarm:
1. możesz przetrzymać w lodówce, aby go podać za parę godzin, gdy akurat dziecko będzie głodne, a ty będziesz miała mniej pokarmu,
2. możesz zamrozić (-18stopni C), aby go zużyć nawet po kilku tygodniach.
3. możesz oddać do laktarium, czyli banku mleka, a jeśli mieszkasz w mniejszej miejscowości- do dziecięcego szpitala. Świadomość, że w ten sposób niepotrzebny twojemu niemowlęciu pokarm może ratować zdrowie innego dziecka, jest bardzo pobudzająca.

Karm dziecko na żądanie, czyli wielokrotnie w ciągu doby, zawsze gdy tylko dziecko tego chce (według potrzeb dziecka). Karmienie na żądanie zakłada, że dziecko może być karmione, jeśli tego zapragnie, zarówno w dzień jak i w nocy. Zdarzyć się może, że oboje zaśniecie przy sobie. Musisz jednak zawsze pamiętać, aby po karmieniu usunąć pierś z buzi dziecka. Trzymanie przez śpiące dziecko brodawki w buzi jest przyzwyczajeniem wysoce niekorzystnym, a nawet niebezpiecznym. śpiące niemowlę wykonuje bowiem delikatne ruchy ssania i do jego buzi wpływa pokarm, którym jeśli nie zostanie on przełknięty, mogłoby się zakrztusić. Istniej jeszcze jedno konkretne niezbezieczeństwo polegające na długotrwałym przetrzymywaniu w przedsionku jamy  ustnej resztek pokarmu, który sprzyja rozwojowi próchnicy u starszych, posiadających ząbki niemowląt.

Wiele matek niepokoi się, że nie wie, ile pokarmu dziecko wysysa. Nie musisz tego wiedzieć. Najlepszym sprawdzianem jest przybytek masy ciała. Dziecko przybywa średnio 20-25g/dobę, co daje 650-750g/miesiąc w I półroczu. takie przybytki pozwalają mu podwoić masę urodzeniową około 5.miesiąca życia.
jeśli masz infekcyjną gorączkę (jeśli nie przekracza 39,5 stopni C) nie jest przeciw wskazaniem do karmienia. Wraz z pokarmem przekazujesz dziecku przeciwciała.

Po karmieniu potrzymaj maluszka pionowo z główką oparte o twoje ramię i poczekaj, aż dziecku się odbije. Możesz mu pomóc, delikatnie poklepując i masując plecki. Podczas ssania, jak również krzycząc, dziecko połyka powietrze. Rozpycha ono ściany żołądka i zgodnie z prawami fizyki będzie się starało przecisnąć do góry, wywołując głośny efekt odbijania. Jeżeli nad bańką powietrza znajduje się partia pokarmu- też może się unieść i ulać z buzi przy tej okazji.
Skłonność do ulewań jest charakterystyczne dla noworodków i młodych niemowląt. Spowodowane jest to zmniejszone napięcie mięśni przełyku i wpustu żołądka.  Ulewanie może towarzyszyć zaraz po karmieniu wraz z odbijaniem, ale również po dłuższym czasie, wtedy pokarm ma wygląd białawych grudek, podobnych do twarożku, lub zwarzonego mleka. Należy ulewanie odróżnić od wymiotów, które są  zwykle znacznie bardziej obfite i wydostają się z żołądka pod ciśnieniem.